^ Back to Top

 

 

Mijn naam is Marianne Hoogendoorn. Samen met mijn zoon en onze katten wonen wij in Maarssen. De katten zijn mijn grote passie en dan met name het ras "Turkse Angora"!

Van kinds af aan heb ik altijd al dieren om mij heen gehad. Het zit mij in het bloed, sort of speak. Mijn moeder heeft ruim 30 jaar met haar honden gefokt. Toen ik op mijzelf ging wonen heb ik de katten uit het ouderlijke huis meegenomen. Zo moest het zijn. Zoals zo velen ben ik begonnen met "gewone" katten (die uiteraard erg speciaal voor mij waren) totdat ik in aanraking kwam met de Turkse Angora.

Door een toeval is mijn eerste Turkse Angora in mijn leven gekomen. Zij was een blauw crème tortie poes. Door haar werd ik verliefd op dit ras en wilde mij graag gaan inzetten hiervoor. Hierdoor begon bij mij het idee te groeien om een nestje te fokken. Ik ben mij toen gaan verdiepen wat dit dan inhield om het officieel te gaan doen. Ik wilde niet lukraak gaan vermeerderen. In 2004 is de Cattery een feit geworden en in 2005 is ons eerste nestje geboren.

Halverwege 2012 hebben we besloten om ons alleen nog maar te richten op de Turkse Angora en zijn we gestopt met de Maine Coons. Dit heeft verschillende redenen, maar het komt er op neer dat wij er niet meer achter "kunnen" staan. Uiteraard blijven de Maine Coons een bijzonder plekje in ons hart houden!

Onze cattery is een hobby voor mij; een passie. Ik ben er niet op uit om te verdienen over de rug van onze geliefde katten.. 
De realiteit is dat er vaak geld op toe gelegd moet worden, want als je verantwoordelijk wilt fokken (en dat willen we toch?) komen daar heel wat dingen bij te kijken en ook de financiële kant mag en kan je daarbij niet over het hoofd zien.

En nee ik klaag niet. In hobby's investeer je nu eenmaal altijd geld.
En we krijgen er zoveel voor terug: de kans om het wonder van een zwangerschap en de geboorte mee te kunnen maken, de aanwezigheid van schattige kittens, en de kans om mensen dolgelukkig te maken met hun eigen, perfecte kleintje... daar kan je gewoon geen prijs op plakken!

Inmiddels zijn er al aardig wat kittens geboren in Cattery Havvanur en heb ik ontzettend veel geleerd en gezien, hele goede en fijne dingen, maar ook minder goede dingen en verdriet en ik heb me meer dan eens afgevraagd waarom ik nu eigenlijk al die moeite deed en waarom ik eigenlijk door zou "moeten" gaan.

....totdat je weer een berichtje krijgt van het personeel van 1 van de kittens en dat ze zo blij en trots zijn op hun lieve katje en als ik zelf  s'avonds op de bank zit met een poezel die geniet van alle knuffels die ze krijgt en de rest ligt her en der verspreid (of juist bij elkaar) te genieten. De gekke capriolen die ze uit halen, waardoor je de slappe lach krijgt! Dat kan ik andere mensen niet onthouden toch?

Ik heb een heel duidelijk beeld van hoe mijn "Cattery beleid" moet zijn en is. Wat natuurlijk niet betekent dat ik alles al weet. Ik denk dat ik hierin nooit uitgeleerd raak! Het is een constante leerschool.

Dus ik ga door om meer mensen blij te maken met een Havvanur'tje! Elke dag genieten wij weer van onze poezels! En ik hoop dit nog jarenlang te mogen en kunnen doen.

 

In maart 2011 heb ik met goed resultaat de G1 cursus bij Pawpeds afgesloten.

In 2013 heb ik de genetica cursus gevolgd bij het NOK (Nederlands Onafhankelijk Keurmeestergilde) en tevens examen gedaan hiervoor alsmede het leerling keurmeestersexamen en geslaagd voor beide.
Oktober 2015 heb ik praktijkexamen gedaan voor het ras Maine Coon en dit succesvol afgesloten zodat ik mij met ingang van deze datum officieel keurmeester mag noemen :)

Sinds 2016 show ik ook geregeld bij de TICA en ben ik daar ook lid van geworden. Het showen in zijn algemeenheid is voor mij deels een sociale aangelegenheid en deels promotie van het ras en onze cattery. De Turkse Angora is een minority breed en het showen is een manier om het ras aan het publiek te laten zien hoe leuk ze wel niet zijn :-)

Daarnaast probeer ik ook mijn kennis op allerlei gebieden up to date te houden door symposiums en seminars te volgen.